Ολοκληρώθηκε η αγωνιστική για τη Γ’ Εθνική. Στον πρώτο όμιλο του Νότου, η όγδοη αγωνιστική ήταν εκείνη που έριξε αισίως την αυλαία της, την ώρα που στο δεύτερο όμιλο τελείωνε η έβδομη αγωνιστική ημέρα. Το Basketblog.gr, σας παρουσιάζει την κορυφαία πεντάδα και τον καλύτερο προπονητή για τον 1ο Όμιλο Νότου..

 1ος όμιλος Νότου

Γιάννης Χαμηλός (Αχαγιά ’82)

Η εμπειρία παικτών σαν και του ιδίου, είναι αυτή που μετράει σε αγώνες που μπορεί να «εκτοξεύσουν». Ο πολύπειρος γκαρντ, μετά από ένα σπουδαίο οδοιπορικό με τον Προμηθέα Πατρών έως την Α2 Ανδρών, κερδίζοντας και την άνοδο στην Basket League, αποφάσισε να μείνει μεν στην Αχαΐα, αλλά για λογαριασμό της Αχαγιάς, της οποίας δε θα μπορούσε παρά να αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι. Με τους 16 του πόντους και τα 4 τρίποντά του απέναντι στον Πορφύρα, ήταν από τους παίκτες που κράτησαν το συγκρότημα του Σπύρου Δεράου κόντρα στον Πορφύρα στην κανονική διάρκεια, για να φτάσει μετά στην νίκη στην παράταση. Η ύπαρξη παικτών, όπως ο Γιάννης Χαμηλός, εγγυάται πολλά σε τέτοιου είδους παιχνίδια.

Άρης Φουντάς (Ένωση Ιλίου)

Ήταν δεδομένο πως ένας από τους παραδοσιακούς «μπόμπερ» αυτής της κατηγορίας, κάποια στιγμή θα «αφυπνιζόταν». Η στιγμή του ήρθε στο σπουδαίο παιχνίδι για την Ένωση Ιλίου κόντρα στη Δάφνη Δαφνίου, με τον Άρη Φουντά να παίρνει το «όπλο» του και να «θερίζει» το αντίπαλο καλάθι με τις τρίποντες «βόμβες» του. Με τους 21 πόντους και τα 5 τρίποντα που πέτυχε, «διέλυσε» την άμυνα των παικτών του Μάριου Δεσποτάκη σε κάθε προσπάθεια της να τον σταματήσει, σε ένα παιχνίδι βέβαια όπου η ομάδα του είχε συνολικά 14 τρίποντα, με τον Γιάννη Μπέλλα να πετυχαίνει επίσης πέντε σουτ από μακριά. Ο έμπειρος σουτέρ, πάντως, έδωσε την εικόνα ενός ασταμάτητου παίκτη.

Άρης Ψαράς (Ίκαρος Καλλιθέας)

Ο μικρός πήρε από το χέρι τον Ίκαρο Καλλιθέας και τον οδήγησε σε νίκη, στο do or die παιχνίδι με τον Άρη Πετρούπολης. Κάπως έτσι υπολόγιζαν τον αγώνα στις τάξεις της ομάδας και ο γεννηθείς το 1999 διεθνής με τις μικρότερες εθνικές ομάδες, όχι απλά δε «μάσησε», αλλά ήταν και μπροστάρης. Για το σύνολο του Τάκη Πανούλια, όπως φαίνεται και από το τελικό 51-49, δεν υπήρχε σημαντική επιδίωξη για θέαμα, αλλά για το αποτέλεσμα. Με τους 16 πόντους και τα 4 τρίποντά του, βοήθησε τα μέγιστα στο να έρθει αυτό το αποτέλεσμα και είμαστε ασφαλώς στην ευχάριστη θέση να συμπεριλαμβάνουμε στους κορυφαίους της αγωνιστικής, έναν τόσο ελπιδοφόρο Έλληνα παίκτη.

Μάριος Σακελλαράκης (ΚΑΟΚ)

Ο ΚΑΟ Κορίνθου έψαχνε έναν «παράγοντα Χ», έναν παίκτη που θα ερχόταν τρόπον τινά ανέλπιστα, για να επανέλθει από τη «δαντική κόλαση» του -12 στο 32ο λεπτό (61-49) και να πάρει την νίκη στην Πεύκη. Ο Κεφαλάς είναι ένας… συνήθης ύποπτος, άλλωστε, και ο Έλληνας φόργουορντ ήρθε κι έκανε τη διαφορά σε μία πολύ δύσκολη αποστολή για την ομάδα του, όπως αποδείχθηκε, στο ντεμπούτο του Νίκου Βουρνά στον πάγκο της. Ο Μάριος Σακελλαράκης, με τους 15 πόντους που σημείωσε, πρόσθεσε διαφορετικά δεδομένα, για έναν «πληγωμένο» από τραυματισμούς και αρκετά ατυχή αποτελέσματα ΚΑΟΚ, ο οποίος θέλει να χάσει το λιγότερο δυνατό έδαφος, μέχρι να είναι εκ νέου πλήρης. Τις τελευταίες δύο αγωνιστικές, έστω και δύσκολα τα κατάφερε, και αναφορικά με το παιχνίδι της Πεύκης, αυτό οφείλεται σε σημαντικό βαθμό στον Σακελλαράκη.

Σάββας Δορκοφίκης (Ίκαρος Νέας Σμύρνης)

Έκανε καταπληκτική δουλειά στις δύο ρακέτες, συμβάλλοντας τα μέγιστα στην πολύ δύσκολη νίκη του Ικάρου Νέας Σμύρνης απέναντι στην Καλαμάτα. Πριν ο Γραμματικός διαμορφώσει το τελικό σκορ με την προσωπικότητά του, ένας ακόμη που οφείλει να βάλει πλάτη τον καιρό που λείπει ο Βελιζιώτης, δήλωσε δυναμικά «παρών». Πάλεψε στα ίσια και κέρδισε πολλές φορές τον Μπάκα και, είτε με τον τελευταίο είτε με τον Γεωργανά, κέρδισε πολλές «μάχες» στις δύο ρακέτες, μαζεύοντας το ένα ριμπάουντ μετά το άλλο και σκοράροντας 16 πόντους με ένα τρίποντο. Ο Σάββας Δορκοφίκης ήταν συγκλονιστικός για την ομάδα του Αλέξη Παπαδάτου και το γεγονός, ότι έμεινε «αλώβητη» μετά από μία ακόμη σκληρή δοκιμασία, πιστώνεται σε ένα μεγάλο μερίδιο στον ίδιο.

Προπονητής: Γιάννης Καράμπελας (Ένωση Ιλίου)

Η πρόκληση του να προκαλέσεις την πρώτη ήττα του για πολλούς αγώνες αήττητου και φαινομενικά «άτρωτου», είναι η μεγαλύτερη για όλους τους αντιπάλους. Η μεγάλη «μαγκιά», είναι αυτή την πρόκληση να την πετύχεις και η Ένωση Ιλίου γνωρίζει πολύ καλά από τέτοιου είδους παιχνίδια. Η εικόνα της απέναντι στη Δάφνη Δαφνίου, σε σύγκριση με εκείνη της Καλαμάτας, είχε αλλάξει άρδην και το «κονσέρτο για πολυβόλα» στη Δυτική Αττική της έδωσε μία νίκη που υπενθυμίζει… ότι είναι εδώ και μπορεί να εκπληρώσει τις μεγάλες της επιδιώξεις. Η μετάβαση από έναν υποβιβασμό από τη Β’ Εθνική, σε μία νέα ανταγωνιστική πορεία στη Γ’ Εθνική, επίσης δεν είναι εύκολη υπόθεση και το ρεκόρ 5-2, είναι υπό αυτό το πρίσμα αξιέπαινο. Όλα αυτά, έχουν πραγματοποιηθεί με τη «σφραγίδα» του Γιάννη Καράμπελα, με τον Έλληνα προπονητή να έχει αναλάβει αυτή τη δύσκολη υπόθεση χωρίς ενδιασμούς. Μέχρι στιγμής, αν εξαιρέσει κανείς τη «στραβοτιμονιά» της Τέντας, τα έχει πάει περίφημα και ο θρίαμβος κόντρα στη Δάφνη έδειξε τις πραγματικές δυνατότητες της Ένωσης.

Πηγή: basketblog.gr

Σχόλια

Σχόλια

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ