Ήταν 10 Ιουνίου του 1995…Ένας αγώνας, μία άνοδος και επιστροφή στα επαγγελματικά σαλόνια του ελληνικού ποδοσφαίρου έπειτα από τα “πέτρινα” χρόνια.

Σήμερα συμπληρώνονται 22 ολόκληρα χρόνια από το ιστορικό παιχνίδι μπαράζ που διεξήχθη στο γήπεδο της Λεωφόρου ανάμεσα στην γνήσια «Μαύρη Θύελλα» και την Αχαϊκή. Ένα παιχνίδι, το οποίο σήμανε την επιστροφή της ομάδας από την αφάνεια και την αναγέννηση της.

Όλη η ποδοσφαιρική Ελλάδα ήταν σε διακοπές, εκτός από το «μελανόλευκο»… στρατόπεδο και αυτό της Αχαϊκής. Οι προετοιμασίες… πυρετώδεις για το εν λόγω αγώνα από διοίκηση, τεχνικό τιμ, ομάδα  και φίλαθλο κόσμο. Σε μία εποχή μάλιστα, στις οποίες οι «μελανόλευκοι» οπαδοί, κατά εκατοντάδες,  ταξίδευαν σε όλες τις… γωνίες της Ελλάδας, ώστε να σταθούν στο πλευρό της αγαπημένης τους ομάδας.

Η ημέρα που δεν θα ξεχαστεί ποτέ από κανέναν Αιγιώτη!!!

Ήμουν μόλις 11 χρονών και δεν είχα χάσει αγώνα του αγαπημένου μου Παναιγιάλειου. Θυμάμαι τον πατέρα μου, να μου λέει πως καλύτερα σε αυτό το παιχνίδι να μην με πάρει μαζί. Έκλαιγα ασταμάτητα και του έλεγα χαρακτηριστικά πως αυτό δεν γίνεται. Ήθελα να ήμουν και εγώ παρών σε αυτή την προσπάθεια της ομάδας μου. Τελικά, ο πατέρας μου συμμερίστηκε τον μεγάλο πόθο που είχα και με πήρε μαζί του(του είμαι ευγνώμων γι’ αυτό). Μάλιστα, μαζί μας ήρθε και η μητέρα μου, που κι αυτή δεν ήθελε με τίποτα να χάσει τον… Τελικό αυτό.

Ξεκινήσαμε λοιπόν, για το γήπεδο «Απόστολος Νικολαϊδης» και η χαρά μου δεν περιγραφόταν με λόγια. Αυτό που έβλεπα, στο δρόμο για Αθήνα, ήταν ανατριχιαστικό. Παντού αυτοκίνητα με σημαίες και κασκόλ του Παναιγιάλειου κρεμασμένα από τους καθρέπτες.  Και πάλι όμως, δεν μπορούσα να φανταστώ το τι θα αντίκριζα όταν θα φτάναμε στο γήπεδο. Μεγαλώνοντας φυσικά, έμαθα και για τα πολλά πούλμαν που είχαν αναχωρήσει από το Αίγιο.

Φτάνοντας έξω από το γήπεδο, τι να δω; Ο κόσμος που είχε καταφτάσει με πούλμαν από το Αίγιο, αυτοί που ταξίδεψαν με Ι.Χ, αλλά και οι Αιγιώτες που διέμεναν στην Πρωτεύουσα είχαν γίνει ΈΝΑ σχηματίζοντας ένα απέραντο, παθιασμένο , «μελανόλευκο» πυρήνα από φιλάθλους. Στο σύνολο τους, οι φίλαθλοι του Παναιγιαλείου πρέπει να ήταν και σίγουρα με εκτιμήσεις περί τις 8.000 με 9.000(αν όχι η μεγαλύτερη μετακίνηση, σίγουρα μία από αυτές, επαρχιακής ομάδας). Και λέω ξανά, για παιχνίδι μπαράζ της τότε Δ΄ Εθνικής Κατηγορίας.

Είχα… φουσκώσει από υπερηφάνεια!! Κατάλαβα πως ήταν ευλογία που γεννήθηκα Αιγιώτης και υποστηρίζω αυτή την ομάδα, όσο καμία άλλη.

Μπαίνουμε στο γήπεδο νωρίς για να κρεμάσουμε το πανό που είχε φτιάξει ο πατέρας μου, με τον νονό μου και τον θείο μου. Το θυμάμαι σαν τώρα το πανό:

«Ένδοξε ΠΓΣ μην με προδώσεις για άλλη μια χρονιά μην με πληγώσεις»!!

Έπειτα, παίρνουμε τις θέσεις μας διαγώνια στο πέταλο θαυμάζοντας το μισό γήπεδο γεμάτο, να μην πέφτει… καρφίτσα και περίπου 1000 με 1500 Αχαγιώτες να προσπαθούν να ακουστούν αλλά μάταια.

Το παιχνίδι είχε κριθεί πριν τη σέντρα!!

Ο αγώνας ξεκίνησε , με διαιτητή τον Γιαννόπουλο, και μόλις στο πρώτο 15λεπτο η ο Παναιγιάλειος έχασε δύο μεγάλες φάσεις. Πρώτα με τον Ζώη και μετά με τον Θανάση Καρανικόλα που με την κεφαλιά του τράνταξε το δοκάρι της Αχαϊκής. Το παιχνίδι όμως όσο περνούσε η ώρα γινόταν ντέρμπι, με τα «καναρίνια» να ισορροπούν το ματς. Η «Μαύρη Θύελλα» συνέχισε και στο δεύτερο 45λεπτο να είναι καλύτερη και να χάνει ευκαιρίες. Ωστόσο, στο 87΄λίγο έλειψε να το πληρώσει, όταν η κεφαλιά του Παρασκευόπουλου σταμάτησε – ευτυχώς- στο δοκάρι . Ήταν η στιγμή που για λίγο πάγωσα μαζί με τους 9000 Αιγιώτες. Εν τέλει, ο αγώνας έληξε ισόπαλος χωρίς τέρματα και οδηγηθήκαμε στην παράταση.

Με το ξεκίνημα της παράτασης λοιπόν και πιο συγκεκριμένα στο 93΄, η νύχτα έγινε μέρα, ενώ η ιαχή ΓΚΟΛ πρέπει να ακούστηκε σε όλο το Λεκανοπέδιο. Ο Λούσκος έκανε τη σέντρα στο ύψος της μικρής περιοχής και ο νυν προπονητής της ομάδας μας, Δημήτρης Σπανός, με κεφαλιά έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα, λυτρώνοντας όπως είπαμε του ς φιλάθλους του Παναιγιάλειου. Αυτό ήταν… Η αρχή είχε γίνει, τα θεμέλια είχαν μπει για τα καλά!! Στο 103΄, ο Κούσης με σουτ έκανε το 2-0, βάζοντας φωτιά στις εξέδρες. Τα υπόλοιπα ήταν απλά μία τυπική διαδικασία.  Ο ρέφερι σφύριξε το τέλος του παιχνιδιού και η Αθήνα ξύπνησε από τις φωνές και τα πανηγύρια των Αιγιωτών.

Για την ιστορία, σε αυτό το παιχνίδι που δεν θα ξεχαστεί ποτέ, όσα χρόνια και να περάσουν,  ο Μάκης Λιάτος είχε παρατάξει την ομάδα με τους Καράτση, Καρανικόλα, Γκουτσίδη, Αχαγιώτη, Ζώη, Ζαβογιάννη, Λούσκο, Γεωργόπουλο (75΄ Ανωγιάτη), Κούση, Δ. Σπανό, Πουαρίδη (91΄ Καραλή).

Δείτε τα γκολ της αναμέτρησης:

 

Θυμάμαι χαρακτηριστικά, που όταν βγήκαμε από το γήπεδο, άνθρωποι περαστικοί ήταν αποσβολωμένοι και ρώταγαν αν έπαιζε ο ΠΑΟΚ. Τότε που με χαμόγελο και δάκρυα χαράς τους απαντάγαμε ποιος ΠΑΟΚ; Ο Παναιγιάλειος έπαιζε!!!

Μετά τους χορούς και τα πανηγύρια λοιπόν, πήραμε τον δρόμο της επιστροφής!!

Για το Αίγιο, για την πόλη μας, όπου είχε φωταγωγηθεί για να υποδεχτεί το Καμάρι του, τους «ήρωες» του!! Κανείς δεν κοιμόταν στην πόλη μας. Όσοι είχαν απομείνει στο Αίγιο περίμεναν καρτερικά εμάς και την αποστολή της ομάδας από Αθήνα για να γιορτάσουμε όλοι μαζί!!

Το τι ακολούθησε απερίγραπτο ειλικρινά!! Μόνο μέσα από φωτογραφίες και βίντεο που υπάρχουν στο YouTube μπορεί κάποιος νεότερος να… καταλάβει.

Ατελείωτο πάρτι, χαρά, συγκίνηση, πανηγυρισμοί, εξιλέωση και πολλά άλλα συναισθήματα απερίγραπτα.

Να προσθέσουμε φυσικά, ειδάλλως θα ήταν παράλειψη μας και για τη δικαίωση του αείμνηστου Προέδρου της ομάδας, Προέδρου με… Π κεφαλαίο, Πέτρο Παλαιολογόπουλο. Όχι απλά μεγάλη η συνεισφορά του αλλά ΤΕΡΑΣΤΙΑ. Ο πρωτεργάτης των όσων ζήσαμε!!

Δεν ξέρω τι άλλο να προσθέσω ειλικρινά!! Ακόμα και τώρα, παρότι έχουν περάσει 22 ολόκληρα χρόνια, όταν τα σκέφτομαι όλα αυτά που έζησα συγκινούμαι, δακρύζω, νιώθω τυχερός και… φουσκώνω από περηφάνια. Μέχρι να κλείσω τα μάτια μου πάντως, δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ όσα έζησα!!

Τέλος, το μόνο που θέλω να προσθέσω είναι πως αν καταλάβουμε πόσο τυχεροί είμαστε που υποστηρίζουμε αυτή την ομάδα, ο Παναιγιάλειος θα μεγαλουργήσει!! Σε μία περίοδο που βρίσκει την “Μαύρη Θύελλα” στην Β΄Εθνική.

Για να θυμόνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι!!

Για την ιστορία μας!!!

Δημήτρης Κοντογιάννης

 

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ